Travel

Roadtrip Florida #8 Cape Canaveral

12 januari 2015
Kennedy Space Center

Het schrijven van dit laatste reisverslag heb ik redelijk lang uitgesteld. Eerst omdat ik het niet wilde schrijven, daarmee zou het terugblikken op mijn geweldige vakantie namelijk tot een einde komen! Vervolgens wilde ik wel schrijven, maar had ik problemen aan de achterkant van mijn site. Inmiddels allemaal opgelost, dus vandaag neem ik jullie graag mee naar de laatste dagen van mijn vakantie.

Terwijl wij eindelijk in het Amerikaanse ritme komen, gaat de wekker vroeg. De eerste dagen was vroeg opstaan geen probleem, maar nu wordt het toch lastiger. Maar we staan vroeg op met een goed doel: vandaag belooft weer een prachtige dag te worden! Vanuit Daytona rijden we richting Cape Canaveral, waar we die dag het Kennedy Space Center zullen bezoeken. Een van de dingen die vriendlief graag wilde zien (en toegegeven: ik ook). We zijn er iets voor openingstijd en na tickets gekocht te hebben kan het feest beginnen. Want een feest, dat is het zeker: wat een geweldige, interessante dag is dit!

Cape Canaveral Kennedy Space Center

We beginnen de dag in de Rocket Garden, waar allerlei modellen van raketten staan opgesteld, vergezeld van ontzettend interessante informatie. We lopen over een soortgelijke loopbrug als de brug die de astronauten gebruiken om in de capsule te gaan, we bekijken een capsule van binnen en zien nog veel meer interessants. We besluiten vervolgens eerst aan te sluiten in de rij voor de tour over het terrein en na een klein half uurtje wachten kunnen we in een bus stappen. Ook de tour is ontzettend interessant en ruim een uur lang rijden we over het terrein van Cape Canaveral en zien we alles. Van de <em>launch pads</em>, tot het <em>Vehicle Assembly Building</em>, waar de raketten worden samengesteld en de ontzettend grote <em>crawler transporter</em> waarmee de raketten naar de <em>launch pads</em> worden gebracht (en dat gaat dus tergend traag, ze doen over de afstand van een paar kilometer uren!). Vriendlief maakt nog meer foto’s dan ik maak en dat is een unicum!

Kennedy Space Center

Dat VAB is trouwens 160 meter hoog, maar zelfs als je er recht voor staat lijkt het helemaal niet zo groot!

Kennedy Space Center

Mocht je benieuwd zijn hoe dat eruit ziet, zo’n raket met spaceshuttle op die crawler: zo dus!

We worden afgezet bij het Apollo/Satrun V centrum, waar we een tijdje doorbrengen. We bekijken een aantal van de “shows”, lunchen er en leren er allerlei grappige weetjes over astronauten en over hoe ze geselecteerd worden. Na de lunch stappen we weer in de bus, die ons weer af zet bij het bezoekerscentrum. Tijd om de tentoonstelling over de Atlantis Space Shuttle te bezoeken. Ook daar worden we weer helemaal volgestopt met allerlei leuke, interessante en grappige informatie. En het allerleukste is nog wel dat de écht Atlantis Space Shuttle, die meer dan 30 keer in de ruimte is geweest, er ook echt tentoongesteld staat (of uh.. hangt). Geweldig!

Kennedy Space Center

Kennedy Space Center

Kennedy Space Center

Kennedy Space Center

Kennedy Space Center

Op de bovenste verdieping, waar je de ruimte binnenkomt, hebben ze een stuk van een ruimtestation nagemaakt. Daar kun je doorheen kruipen en zo kun je ervaren hoeveel ruimte de astronauten hebben. Dat leek mij wel wat, dus vrolijk kroop ik de buis in. Wat ik niet wist is dat na de hoek de buis veranderde in een plexiglas doorzichtige buis. Niks meer ruimtestation, maar gewoon een ronde doorzichtige buig! Op de derde of vierde verdieping van dat gebouw. En onder mij niet dan lege ruimte, tot aan de begane grond. Slik. Ik heb dus lichtelijk hoogtevrees en op het moment dat ik het idee heb geen vaste grond onder mijn voeten te hebben komt dat opzetten. Dat heb ik dus onder andere bij “open” trappen, maar dit is ook geen pretje.

We ervaren hoe het is om gelanceerd te worden (alhoewel ik nog steeds echt denk dat het in het echt wel anders voelt, ook al beweren die Amerikanen bij hoog en laag dat het écht realistisch is.. uhhu.. daarom mogen kleine kinderen er ook in), zitten op een ruimtetoilet en lopen uiteindelijk weer naar buiten. Inmiddels is het al tegen het einde van de middag en na nog een laatste tentoonstelling te bezoeken (over de “vroege” ruimtevaart.. ook reuzeinteressant!) besluiten we weer richting de auto te lopen. Het centrum gaat bijna dicht en wat was dit een gave dag! Van te voren lazen we op de website dat als je alles wilt zien je écht wel 2 dagen nodig hebt en dat kan ik wel bevestigen! Ik had niet verwacht dat er zó veel te zien zou zijn. We rijden via een toeristische route door naar Cocoa Beach, waar we voor die avond een hotel hebben geboekt. En wat voor een hotel: onze kamer bevindt zich vlak bij het strand en na nog even in de zee gelopen te hebben ploffen we neer op het terras van de beachbar van het hotel. Er is livemuziek, er zijn heerlijke grote stoelen en met koude drankjes in onze handen en onze voeten in het zand genieten we van onze laatste avond. Wat een geweldige vakantie was dit en wat zouden we graag nog wat langer willen blijven zeggen we tegen elkaar.

Cocoa Beach

Cocoa Beach

Aan het begin van de avond proberen we in te checken voor onze terugvlucht, welke de middag erop is. Maar om de een of andere reden lukt dat niet. Na alle problemen met onze tickets heen, lijken er nu ook problemen met onze tickets terug te zijn. Inchecken op het gedeelte Orlando-Atlanta lukt wel, maar Atlanta-Düsseldorf niet. Normaal gesproken krijg je bij een vlucht met een overstap bij het invoeren van de reserveringscode je hele reis te zien, maar dat lukt nu niet. Op onze achternamen kan ik uiteindelijk inchecken voor de eerste vlucht, maar verder nog niet. Onze vlucht naar Düsseldorf vertrekt ‘s avonds, dus ik ga er vanuit dat dit nog niet lukt omdat het nog meer dan 24 uur van te voren is. Ik laat het voor wat het is en geniet nog even van de laatste zonnestralen.

Als we terugkomen op onze kamer om ons om te kleden en onze koffers goed in te pakken lukt het mij echter nog steeds niet om in te checken. Na veel gedoe kom ik eracht dat we op een terugvlucht 24 uur later zijn gezet, zonder onze toestemming. In plaats van op maandag vliegen we nu op dinsdag terug. Maar we komen wel op maandag aan op Atlanta en moeten ons daar dus blijkbaar meer dan 24 uur vermaken! Inmiddels is het in Nederland al midden in de nacht, dus ik kan niemand bereiken. Ik stuur via Twitter een bericht naar de webcare van KLM en we bespreken samen de opties. De vlucht naar Atlanta ook een dag vooruit schuiven (er gaan zo’n beetje ieder uur vluchten vanuit Orlando naar Atlanta, dus dat moet geen probleem zijn) en hier nog een extra dag genieten? We hadden het er een paar uur geleden nog over. Maarja, dan moeten we ook de huurauto verlengen, nog een nacht hotel, extra eten et cetera. Dan maar ons 24 uur vermaken in Atlanta? Maarja, ook dan extra kosten. En als we heel eerlijk zijn kunnen we helemaal niet meer dan een dag later terug komen. Ik heb gewoon school, een project wat af moet én bijna tentamens. Vriendlief heeft een full-time baan, waar hij een dag extra vrij zou moeten nemen. Terwijl hij door alle dagen die hij voor Dakar vrij moet nemen eigenlijk al bijna niet uitkomt.. Hoe verleidelijk het aan het begin van de avond nog klonk om wat langer te blijven, zo onpraktisch blijkt het als we er goed over nadenken. Vriendlief suggereert om dan maar wat te gaan eten en om onze wekker midden in de nacht te zetten, als het in Nederland 9.00 uur is en de klantenservice weer open is. Ik heb opeens een helder moment en besluit de klantenservice van Delta te bellen, we hebben misschien niet bij hun geboekt maar vliegen immers wel met hen. Omdat deze ook in Amerika zit zijn deze wel te bereiken en wat ben ik blij dat ik vrij goed Engels spreek. Ik leg het probleem uit en heb echt de allerliefste dame aan de telefoon. Het duurt ruim een uur, maar uiteindelijk heeft ze het geregeld en zullen we (met een omweg, dat wel) slechts een uurtje later dan gepland landen op Düsseldorf! Echt, ik ben nog nooit zó goed geholpen bij een klantenservice. Daar kunnen ze in Nederland nog wat van leren. Niet alleen vanwege de oplossing, maar vooral vanwege de manier waarop. Ik heb erg lang in de wacht gestaan, terwijl de dame van Delta de mogelijkheden voor mij aan het uitzoeken was. Maar iedere vijf minuten kwam ze me een update brengen, excuseerde zich ervoor dat het lang duurde en vroeg of ik nog even wilde wachten. Na bijna een uur was het opgelost en konden we naar huis! Tijd dus om te gaan eten en nog van onze laatste avond te genieten.

Orlando Airport

De volgende ochtend vertrekken we iets vroeger dan oorspronkelijk gepland, doordat we de vorige dag nog op een vlucht zijn gezet kunnen we niet online inchecken en we willen toch wel graag naast elkaar zitten. Dat inchecken lukt ze in Orlando ook niet, dus dat moet in Atlanta. Maar daar hebben we maar 45 minuten om onze vlucht te halen! Uiteindelijk halen we dat ruim, Nick heeft zelfs nog tijd om een nieuwe jas te kopen, maar we zitten helaas niet naast elkaar. Nick zit naast het raam en ik zit vier stoelen verderop, in een middenstuk, waar ik ook twee vrienden (die ook samen geboekt heb) opsplits. Heel vreemd dus, maar na wat gechitchat en het overhalen van de stugge dikke Amerikaan (ja, ieder vooroordeel dat je hebt maakte deze man waar) naast Nick zitten de twee vrienden naast elkaar en wij ook. In het middenstuk weliswaar, maar dat lijkt me beter dan 9 uur tussen twee vreemde inzitten. In Amsterdam (ja een beetje omslachtig, maar de auto stond in Düsseldorf) is het rennen om onze vlucht naar Düsseldorf te halen, maar alles gaat goed en wonder boven wonder hebben zelfs onze koffers het naar de juiste eindbestemming gemaakt!

Ik heb echt een geweldige vakantie gehad en vind het zo leuk om doormiddel van deze verslagen nog eens terug te blikken en jullie mee te nemen in op onze reis! Ondanks dat er wat dingen misgingen met de vliegtickets was alles verder helemaal top. Ik geloof dat we allebei een beetje besmet zijn met het Amerika-virus: want het liefst gaan we deze zomer weer terug naar het land. Nou zal dat er financieel voor mij deze zomer niet inzitten, maar ik weet wel waar ik voor spaar!

Meer Florida Roadtrip blogs

Roadtrip Florida #7 Daytona Beach
Roadtrip Florida #6 Universal Studio’s
Roadtrip Florida #5 Crystal River & Omgeving Orlando
Roadtrip Florida #4 Golf van Mexico
Roadtrip Florida #3 Everglades
Roadtrip Florida #2 The Keys
Roadtrip Florida #1 Miami
The Florida Bucketlist – Wat deed ik wel en niet?

Dit vind je waarschijnlijk ook leuk

  • De Dotties 14/01/15 op 17:07

    Wat gaaf dat je het space center bent gaan bezoeken!

  • Dascha 14/01/15 op 10:52

    Wat gaaf 😀

    xoxo

  • Caro 13/01/15 op 14:05

    Wat een laatste dag met dat gedoe rondom het vliegticket! Maar fijn dat het is goed gekomen:)
    En dat Space center klinkt echt heel gaaf!

  • Marion 13/01/15 op 13:05

    Wauw wat gaaf om dit allemaal van dichtbij te zien! Het moet een geweldige reis geweest zijn 🙂

  • Laura 13/01/15 op 11:12

    Mooie foto’s! Ik wil ook graag een keer die kant op:)

    xx Laura

  • Monique | WritingMonique 13/01/15 op 09:12

    Wow! De NASA ziet er indrukwekkend uit! Wat een gedoe met de tickets zeg, jemig!

  • Dina 13/01/15 op 06:01

    Woah gaaf, het Kennedy Space center! 🙂

  • Cynthiiaa 12/01/15 op 23:30

    Wow crap, wat een ellende zeg met de tickets! Ergens lijkt mij dat ook heel beangstigend, omdat je inderdaad niet weet of je koffers wel aankomen en of jijzelf ook nog het ooit terug gaat halen. :’) Wel netjes dat ze elke keer excuses maakte.. om de vijf minuten is ook veel. xD Supervet trouwens dat je naar NASA bent geweest! Het lijkt mij bizar om dan door zo’n buis te kruipen, het lijkt altijd veel groter, maar dat valt wel mee.